Σύνδεσμος ιστού αρχικής πηγής: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-634/21

Διαθέσιμες γλώσσες στη βιβλιοθήκη: en, el

Ημερομηνία τελευταίου ελέγχου/μεταφόρτωσης: 13/12/2023

FT κατά DW, το ΔΕΕ έκρινε τα εξής: α) το άρθρο 12, παράγραφος 5, και το άρθρο 15, παράγραφοι 1 και 3, του ΓΚΠΔ έχουν την έννοια ότι η υποχρέωση παροχής δωρεάν στο υποκείμενο των δεδομένων του πρώτου αντιγράφου των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν και υποβάλλονται σε επεξεργασία επιβάλλεται στον υπεύθυνο επεξεργασίας, ακόμη και όταν το σχετικό αίτημα πρόσβασης του υποκειμένου στα δεδομένα που το αφορούν υποβάλλεται για σκοπό διαφορετικό από αυτόν της γνώσης της επεξεργασίας των δεδομένων και της επαλήθευσης της νομιμότητας της επεξεργασίας, β) το άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο θʹ, του ΓΚΠΔ έχει την έννοια ότι

μπορεί να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διάταξης εθνική νομοθεσία που θεσπίστηκε πριν από την έναρξη ισχύος του ΓΚΠΔ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι επιτρέπεται η θέσπιση εθνικής νομοθεσίας η οποία, προκειμένου να προστατευθούν τα οικονομικά συμφέροντα του υπευθύνου επεξεργασίας, προβλέπει ότι το υποκείμενο των δεδομένων επιβαρύνεται με τα έξοδα χορήγησης του πρώτου αντιγράφου των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν και υποβάλλονται σε επεξεργασία, γ) το άρθρο 15, παράγραφος 3, του ΓΚΠΔ έχει την έννοια ότι, στο πλαίσιο της σχέσης ιατρού/ασθενούς, το δικαίωμα λήψης αντιγράφου των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που υποβάλλονται σε επεξεργασία συνεπάγεται ότι στο υποκείμενο των δεδομένων παρέχεται πρόσβαση σε πιστή και εύληπτη αναπαραγωγή του συνόλου των δεδομένων αυτών. Το εν

λόγω δικαίωμα προϋποθέτει το δικαίωμα λήψης αντίγραφου του συνόλου των εγγράφων που περιλαμβάνονται στον ιατρικό του φάκελο και περιέχουν, μεταξύ άλλων, τα εν λόγω δεδομένα, εφόσον η παροχή τέτοιου αντιγράφου είναι απαραίτητη για να μπορέσει ο ενδιαφερόμενος να επαληθεύσει την ακρίβεια και την πληρότητα των δεδομένων καθώς και για να διασφαλιστεί η κατανόησή τους. Όσον αφορά τα δεδομένα που αφορούν την υγεία του υποκειμένου των δεδομένων, το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει το δικαίωμα λήψης αντιγράφου των δεδομένων του ιατρικού του φακέλου που περιέχουν πληροφορίες όπως διαγνώσεις, αποτελέσματα εξετάσεων, γνωματεύσεις από θεράποντες ιατρούς και κάθε παρασχεθείσα θεραπεία ή επέμβαση.

Διαθέσιμες γλώσσες στη βιβλιοθήκη: en / el

Σύνδεσμος ιστού αρχικής πηγής: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-307/22

Διαθέσιμες γλώσσες στη βιβλιοθήκη:

en

Σύνδεσμος ιστού αρχικής πηγής:

https://hudoc.echr.coe.int/fre?i=001-183947

Το Δικαστήριο αποδεχόμενο ότι υφίσταται ένα περιορισμένο περιθώριο εκτίμησης διαθέσιμο στα κράτη κατά τον καθορισμό των ορίων διατήρησης των βιομετρικών δεδομένων των καταδικασθέντων, ανέφερε ωστόσο, ότι πλέον της εκτίμησης της διάρκειας της περιόδου διατήρησης πρέπει να συνεκτιμάται από το κράτος η σοβαρότητα του αδικήματος αλλά και η παροχή εγγυήσεων και διασφαλίσεων στο άτομο. Επομένως, έκρινε ότι το εν λόγω καταγγελλόμενο κράτος παραβίασε το άρθρο 8 ΕΣΔΑ για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, έχοντας υπερβεί το επιτρεπόμενο περιθώριο εκτίμησης, καθώς δεν επέτυχε μια δίκαιη εξισορρόπηση των αντικρουόμενων μεταξύ τους δημοσίων και ιδιωτικών συμφερόντων με το να επιτρέπει την επ’ αόριστη διατήρηση βιομετρικών δεδομένων δίχως καθορισμό κριτηρίων για την πιθανή διαγραφή τους και χωρίς να παρέχεται στο άτομο η δυνατότητα να αιτηθεί τη διαγραφή τους.

Σύνδεσμος ιστού αρχικής πηγής:

https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-200817

Η υπόθεση αφορούσε σε εθνική δικαστική απόφαση που απαιτούσε από ημερήσια εφημερίδα να μην δημοσιεύει συγκεκριμένες πληροφορίες για άτομο, που συμμετείχε έμμεσα με την προεκλογική εκστρατεία πολιτικού υποψηφίου κατά την προεκλογική περίοδο των προεδρικών εκλογών. Η εφημερίδα είχε δημοσίευσε μια φωτογραφία του προαναφερόμενου ατόμου και είχε αποκαλύψει ότι ήταν "καταδικασμένος νεοναζί". Ωστόσο, είχαν περάσει πάνω από είκοσι χρόνια μεταξύ αυτής της καταδίκης και της δημοσίευσης του επίμαχου άρθρου, και περίπου δεκαεπτά χρόνια από την αποφυλάκισή του και η καταδίκη είχε διαγραφεί από το ποινικό του μητρώο κατά τον χρόνο της δημοσίευσης του εν λόγω άρθρου. Το εθνικό ανώτερο δικαστήριο επισήμανε την έλλειψη χρονικής σύνδεσης και απαγόρευσε τη δημοσίευση φωτογραφιών του εν λόγω προσώπου χωρίς τη συγκατάθεσή του. Το ΕΔΔΑ αφού έλαβε υπόψη  του στην στάθμιση με το δικαίωμα στην πληροφόρηση κριτήρια όπως, τον διαδραμόντα χρόνο από την καταδίκη του εν λόγω προσώπου και την δημοσίευση, την μεταγενέστερη απουσία άλλης σχετικής σύνδεσης του ατόμου με την καταδίκη του, την επανένταξη και εν γένει παρουσία του, έκρινε ότι η εθνική δικαστική απόφαση ήταν σύμφωνη με τη νομολογία του.

Σύνδεσμος ιστού αρχικής πηγής:

https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-216975

Στην υπόθεση αυτή το Δικαστήριο έκρινε ότι ο φορέας εκμετάλλευσης μηχανής αναζήτησης έχει καταρχήν την υποχρέωση, υπό την επιφύλαξη ορισμένων εξαιρέσεων, να κάνει δεκτές τις υποβαλλόμενες σε αυτόν αιτήσεις διαγραφής συνδέσμων που αφορούν ευαίσθητα δεδομένα. Οι εξαιρέσεις αυτές, αναφέρονται στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι οι σύνδεσμοι οδηγούν σε δεδομένα τα οποία έχουν προδήλως δημοσιοποιηθεί από το υποκείμενο των δεδομένων υπό τον όρο ότι η ταξινόμηση των συνδέσμων αυτών πληροί όλες τις λοιπές προϋποθέσεις νομιμότητας της επεξεργασίας δεδομένων και εφόσον το υποκείμενο των δεδομένων δεν έχει δικαίωμα να αντιταχθεί στην εν λόγω επεξεργασία για επιτακτικούς και νόμιμους λόγους σχετικούς με την προσωπική κατάστασή του.

Το Δικαστήριο επίσης, έκρινε ότι σε περίπτωση αιτήματος διαγραφής ο φορέας εκμετάλλευσης μηχανής αναζήτησης, οφείλει να εξακριβώνει αν η εμφάνιση συνδέσμου προς ιστοσελίδα στην οποία δημοσιεύονται ευαίσθητα δεδομένα στον κατάλογο των αποτελεσμάτων που προκύπτει από αναζήτηση με βάση το ονοματεπώνυμο του υποκειμένου των δεδομένων είναι απολύτως απαραίτητη για την προστασία της ελευθερίας πληροφόρησης των χρηστών του διαδικτύου που ενδεχομένως ενδιαφέρονται να αποκτήσουν πρόσβαση στην πληροφορία αυτή μέσω τέτοιας αναζήτησης. Διευκρινίστηκε περαιτέρω ότι, μολονότι τα δικαιώματα στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής και στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα υπερέχουν, κατά κανόνα, της ελευθερίας πληροφόρησης των χρηστών του διαδικτύου, εντούτοις η εξισορρόπηση αυτή μπορεί, σε ειδικές περιπτώσεις, να εξαρτάται από τη φύση της επίμαχης πληροφορίας και από τον ευαίσθητο χαρακτήρα της για την ιδιωτική ζωή του υποκειμένου των δεδομένων καθώς και από το συμφέρον του κοινού να διαθέτει την πληροφορία αυτή, συμφέρον το οποίο μπορεί να διαφοροποιείται αναλόγως, μεταξύ άλλων, του ρόλου που διαδραματίζει το υποκείμενο των δεδομένων στον δημόσιο βίο.

Σύνδεσμος ιστού αρχικής πηγής:

https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?docid=218106&mode=lst&pageIndex=1&dir=&occ=first&part=1&text=&doclang=EL&cid=3019071

Στην υπόθεση αυτή το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 12, στοιχείο βʹ, και το άρθρο 14, πρώτο εδάφιο, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 95/46, καθώς και το άρθρο 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 2016/679, έχουν την έννοια ότι ο φορέας εκμετάλλευσης μηχανής αναζήτησης, όταν κάνει δεκτή αίτηση διαγραφής συνδέσμων κατ’ εφαρμογή των διατάξεων αυτών, δεν υποχρεούται να διαγράφει τους συνδέσμους αυτούς ως προς όλες τις εκδοχές της μηχανής αναζήτησης που εκμεταλλεύεται, αλλά μόνον ως προς τις εκδοχές της που αντιστοιχούν στο σύνολο των κρατών μελών, σε συνδυασμό, εφόσον είναι αναγκαίο, με μέτρα τα οποία αφενός πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις και αφετέρου εμποδίζουν αποτελεσματικά τους χρήστες του διαδικτύου που πραγματοποιούν εντός κράτους μέλους αναζήτηση με βάση το ονοματεπώνυμο του υποκειμένου των δεδομένων να έχουν πρόσβαση, μέσω του καταλόγου αποτελεσμάτων, στους συνδέσμους τους οποίους αφορά η ως άνω αίτηση ή τουλάχιστον αποθαρρύνουν έντονα την πρόσβαση αυτή.

Σύνδεσμος ιστού αρχικής πηγής:

https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-507/17

Το Δικαστήριο εξέτασε προδικαστικά ερωτήματα που, αφορούσαν στην άσκηση του δικαιώματος πρόσβασης υποκειμένου των δεδομένων και πρώην υπαλλήλου τράπεζας. Ειδικότερα, ο αιτών πληροφορήθηκε ότι μέλη του προσωπικού της τράπεζας είχαν επανειλημμένως αναζητήσει πληροφορίες στα δικά του δεδομένα ως πελάτη της τράπεζας. Επειδή αμφισβητούσε τη νομιμότητα των εν λόγω αναζητήσεων ζήτησε πρόσβαση από την τράπεζα ως υπεύθυνο επεξεργασίας αναφορικά με την ταυτότητα των προσώπων που είχαν προβεί σε αναζητήσεις στα δεδομένα του, τις ακριβείς ημερομηνίες των αναζητήσεων καθώς και τους σκοπούς της επεξεργασίας των εν λόγω δεδομένων. Το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 15, παράγραφος 1, του ΓΚΠΔ έχει την έννοια ότι οι πληροφορίες σχετικά με αναζητήσεις στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα ενός προσώπου, οι οποίες αφορούν τις ημερομηνίες και τους σκοπούς των αναζητήσεων, συνιστούν πληροφορίες τις οποίες το εν λόγω πρόσωπο δικαιούται να λάβει από τον υπεύθυνο επεξεργασίας δυνάμει της διατάξεως αυτής. Αντιθέτως, η εν λόγω διάταξη δεν καθιερώνει τέτοιο δικαίωμα όσον αφορά τις πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα των υπαλλήλων του εν λόγω υπευθύνου οι οποίοι προέβησαν στις αναζητήσεις υπό την εποπτεία του και σύμφωνα με τις υποδείξεις του, εκτός αν οι πληροφορίες αυτές είναι απαραίτητες για να μπορέσει το υποκείμενο των δεδομένων να ασκήσει αποτελεσματικά τα δικαιώματα που του παρέχει ο κανονισμός και υπό την προϋπόθεση ότι λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των εν λόγω υπαλλήλων.

Σύνδεσμος ιστού αρχικής πηγής:

https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-579/21

Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη απόφαση, το άρθρο 17, παράγραφος 3, στοιχείο αʹ, του ΓΚΠΔ έχει την έννοια ότι, στο πλαίσιο της στάθμισης που πρέπει να πραγματοποιείται κατά την εξέταση αιτήσεως διαγραφής συνδέσμων η οποία απευθύνεται στον φορέα εκμετάλλευσης μηχανής αναζήτησης για την αφαίρεση από τον κατάλογο των αποτελεσμάτων αναζήτησης του συνδέσμου προς περιεχόμενο που περιλαμβάνει ισχυρισμούς τους οποίους το πρόσωπο που υπέβαλε την αίτηση θεωρεί ανακριβείς, η εν λόγω διαγραφή συνδέσμων δεν εξαρτάται από την προϋπόθεση να έχει επιλυθεί το ζήτημα της ακρίβειας του ταξινομημένου περιεχομένου, τουλάχιστον προσωρινά, στο πλαίσιο ενδίκου βοηθήματος που έχει ασκήσει το εν λόγω πρόσωπο κατά του παρόχου περιεχομένου. Κατά την εξέταση δε αιτήσεως διαγραφής συνδέσμων η οποία απευθύνεται στον φορέα εκμετάλλευσης μηχανής αναζήτησης για την αφαίρεση από τα αποτελέσματα αναζήτησης εικόνων που πραγματοποιείται με βάση το ονοματεπώνυμο ενός φυσικού προσώπου των φωτογραφιών που εμφανίζονται με μορφή μικρογραφιών και απεικονίζουν το εν λόγω πρόσωπο, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πληροφοριακή αξία των εν λόγω φωτογραφιών ανεξαρτήτως του πλαισίου της δημοσίευσής τους στην ιστοσελίδα από την οποία προέρχονται, αλλά λαμβανομένου υπόψη κάθε στοιχείου κειμένου το οποίο συνοδεύει άμεσα την εμφάνιση των φωτογραφιών στα αποτελέσματα αναζήτησης και δύναται να αποσαφηνίσει την πληροφοριακή αξία των φωτογραφιών.

Σύνδεσμος ιστού αρχικής πηγής:

https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-460/20